Μάχη Λίπος με Λίπος: Πάει ο παλιός ο μόσχος

Όλα τα προηγούμενα επεισόδια εδώ

Κύριος Χοιρομέρης: Αγάπη μου, που θα κάνουμε ρεβεγιόν;
Κυρία Χοιρομέρη: Ξέρω γω; Πουθενά μάλλον γιατί ρωτάς;
Κύριος Χοιρομέρης: Να... ξέρεις μας κάλεσε ο συνάδελφός μου ο Χρήστος να πάμε σπίτι του.
Κυρία Χοιρομέρη: Ποιός Χρήστος; Αυτός που στο Χριστουγεννιάτικο πάρτυ της δουλειάς σου πέρσι, λύγισε τους μπουφέδες;
Κύριος Χοιρομέρης: Άσε γιατί τους μπουφέδες άλλος τους στέναξε.
Κυρία Χοιρομέρη: Ποιος;
Κύριος Χοιρομέρης: Εσύ! Μπαστακώθηκες δίπλα του και του έβαζες τρικλοποδιές για τις λουκανικόπιτες, μας δουλεύεις;
Κυρία Χοιρομέρη: Ναι καλά, μόνο οι πιάστρες απ τα τραπεζομάντηλα του ξέφυγαν. Άσε που σε λίγο θα γραφτώ γυμναστήριο και θα γίνω φέτες.....
Κύριος Χοιρομέρης: Του τοστ;
Κυρία Χοιρομέρη: Καλά κορόιδευε εσύ, σιγά μην πάω να κάνω ρεβεγιόν με το πιράνχας που μ αφήνει νηστική.
Κύριος Χοιρομέρης: Μα εγώ του είπα ότι θα πάμε.
Κυρία Χοιρομέρη: Καλά ρε Αυγουστή, αφού κανόνισες ήδη, τί με ρωτάς που θα κάνουμε ρεβεγιόν; Εγώ δεν έρχομαι τράβα μόνος σου.
Κύριος Χοιρομέρης: Και χρονιάρες μέρες θα τις περάσουμε χώρια;
Κυρία Χοιρομέρη: Με τέτοια κοιλιά έτσι κι αλλιώς χώρια είμαστε. Γιατί δεν πάμε στην φίλη μου την Ματίνα;
Κύριος Χοιρομέρης: Ααα γι’ αυτό δεν θες να πάμε στον Χρήστο πες το ντε τόση ώρα.....ξέχνα το!
Κυρία Χοιρομέρη: Γιατί ρε Αυγουστή, άσχημα περνάμε στην Ματίνα;
Κύριος Χοιρομέρης: Εσύ μια χαρά περνάς, εγώ βαράω ενέσεις να σας ακούω όλο το βράδυ να μιλάτε για τα νύχια σας, τα μαλλιά σας και τα μουνιά σας! Θα πάω στον Χρήστο κι εσύ πήγαινε όπου θες.
Κυρία Χοιρομέρη: Λοιπόν για να μην μαλώνουμε, θα πάμε στον θείο μου τον Γιώργο που μας έχει καλέσει και τέλος.
Κύριος Χοιρομέρης: Μαγειρεύει ο θείος σου ο Γιώργος;
Κυρία Χοιρομέρη: Όχι βέβαια η μάνα μου θα μαγειρέψει!
Κύριος Χοιρομέρης: Ωχ, πάλι πλύση στομάχου θα κάνω Πρωτοχρονιάτικα…μισό να δω ποιο εφημερεύει.
Κυρία Χοιρομέρη: Εκείνη τη μέρα αποκλείεται να είναι ανοιχτό.
Κύριος Χοιρομέρης: Τι λες παιδί μου; Πάντα υπάρχει νοσοκομείο ανοιχτό.
Κυρία Χοιρομέρη: Νοσοκομείο όχι car wash!

***********************************************************

Κυρία Χοιρομέρη: Για να δω…κάλτσες πήραμε, φωτάκια ναι, μπάλες, φάτνη…α γκι δεν πήραμε!
Κύριος Χοιρομέρης: Τι να το κάνουμε το γκι;
Κυρία Χοιρομέρη: Η παράδοση λέει πως το ζευγάρι για να έχει καλή τύχη, πρέπει όταν αλλάζει ο χρόνος να φιλιέται κάτω από ένα γκι!
Κύριος Χοιρομέρης: Το ζευγάρι, όχι η ποδοσφαιρική ομάδα!
Κυρία Χοιρομέρη: Μια ζωή υπερβολικός, εγώ ένα κλωναράκι θα το πάρω!
Κύριος Χοιρομέρης: Ρε Ιουλία τι να μας κάνει εμάς ένα κλωνάρι; Εμείς για να χωρέσουμε από κάτω θέλουμε ένα θερμοκήπιο γκι!
Κυρία Χοιρομέρη: Σιγά μην απειλήσουμε και τη χλωρίδα!
Κύριος Χοιρομέρης: Για την χλωρίδα δεν ξέρω, αν συνεχίσεις έτσι πάντως κινδυνεύει η πανίδα!
Κυρία Χοιρομέρη: Άσε την πανίδα ήσυχη και κάτσε να δω τι άλλο έβαλες στο καρότσι… γιρλάντες ναι, φωτάκια ναι, μπάλες…συγγνώμη αυτές τις κιτσιές θα βάλουμε πάνω στο δέντρο;
Κύριος Χοιρομέρης: Ανέκαθεν έτσι ήταν οι μπάλες τί να κάνουμε τώρα;
Κυρία Χοιρομέρη: Πότε, τη δεκαετία του 80; Υπάρχουν και ξύλινες που είναι πιο σικ.
Κύριος Χοιρομέρης: Ξύλινες; Σιγά μην πάρουμε και νάιλον!
Κυρία Χοιρομέρη: Ε βέβαια, πήγες κι έφτιαξες δικό σου δέντρο κι εμένα ούτε που με ρώτησες τί θέλω.
Κύριος Χοιρομέρης: Ωχουουουου δεν μπορώ τη γκρίνια, ξύλινες θες; Ορίστε πήγαινε πάρε!
Κυρία Χοιρομέρη: Ναι καλά επειδή το είπα εγώ το είπες.
Κύριος Χοιρομέρης: Όχι δεν το λέω επειδή το είπες εσύ, έχεις δίκιο δεν το σκέφτηκα. Πήγαινε πάρε αυτές που θες.
Κυρία Χοιρομέρη: Δεν πάνε οι ξύλινες με τις δικές σου τις ντισκομπάλες.
Κύριος Χοιρομέρης: Ωραία και τί θες τώρα;
Κυρία Χοιρομέρη: Να βγάλεις τις δικές σου, να βάλουμε τις δικές μου.
Κύριος Χοιρομέρης: Δηλαδή αντί για δικό μου δέντρο να φτιάξουμε δικό σου.
Κυρία Χοιρομέρη: Δεν μ αγαπάς, ποτέ δεν σκέφτηκες τις ανάγκες μου...τί με κάνει χαρούμενη, τί με κάνει πραγματικά ευτυχισμένη πάντα τον εαυτό σου σκεφτόσουν μπουχουχου!!!
Κύριος Χοιρομέρης: Όλα αυτά τα κατάλαβες απ’ το δέντρο;
Κυρία Χοιρομέρη: Ποιο δέντρο το πλαστικό που έφερες σπίτι χωρίς να με ρωτήσεις; Κλαψ λυγμ, εγώ ήθελα φυσικό αλλά ούτε που νοιάστηκες ούτε γκι μου πήρες και τώρα να, κάνεις τα ίδια και με τις μπάλες μπουχουχου αν θες να χωρίσουμε να μου το πεις κλαψ λυγμ….
Κύριος Χοιρομέρης: Ρε Ιουλία πας καλά; Αν ήθελα να χωρίσουμε θα έδινα 200 ευρώ σε στολίδια; Θα σε «στόλιζα» δωρεάν κι έξω απ την πόρτα.
Κυρία Χοιρομέρη: Ναι καλά κλαψ το κάνεις γιατί με λυπάσαι χρονιάρες μέρες να με πετάξεις στον δρόμο, δεν μ’ αγαπάς μπουχουχου!!!
Κύριος Χοιρομέρης: Μη φωνάζεις Χριστιανή μου, μας ακούει ο κόσμος.
Κυρία Χοιρομέρη: Μπουχουχου μόνο τι θα πει ο κόσμος σε νοιάζει, αν υποφέρω εγώ δεκάρα δεν δίνεις ουαααααα…
Κύριος Χοιρομέρης: Ρε με την τρελή που έμπλεξα. Άμα ήξερα ότι θα σε έπιανε υστερία για τις ξύλινες μπάλες, θα είχα ξηλώσει τα δοκάρια!
Κυρία Χοιρομέρη: Έννοια σου κι έτσι όπως το πας, μια μέρα θα τα ξηλώσεις μπαίνοντας.
Κύριος Χοιρομέρης: Κάτσε να δω το ρολόι μου…πόσο έχει ο μήνας;
Κυρία Χοιρομέρη: 15 κλαψ νομίζω…σνιφ γιατί;
Κύριος Χοιρομέρης: Α καλά κατάλαβα, περίμενε…ταμπόν ή σερβιέτες;

**********************************************************

[Κυρία Χοιρομέρη: Μωρό μου τελικά λέω να καλέσουμε τους φίλους μας να κάνουμε ρεβεγιόν σπίτι μας όλοι μαζί, τι λες;
Κύριος Χοιρομέρης: Και με τι θα κάνουμε ρεβεγιόν, με πίτσες;
Κυρία Χοιρομέρη: Με πίτσες δεν ξέρω με π…τσες πάντως αποκλείεται, ακόμη να μου μπει ο χρόνος.
Κύριος Χοιρομέρης: Κάτσε ν’ αλλάξει και βλέπουμε.
Κυρία Χοιρομέρη: Μέχρι να δεις εσύ, εγώ θα’ χω πάθει τενοντίτιδα.
Κύριος Χοιρομέρης: Τουλάχιστον πλένεις τα χέρια σου μετά ή τρώμε ότι έπιασες;
Κυρία Χοιρομέρη: Δεν ξέρω, ρώτα τον κολλητό σου τον Μενέλαο!
Κύριος Χοιρομέρης: Πιάνει ο Μενέλαος το τέτοιο του;
Κυρία Χοιρομέρη: Το δικό του δεν ξέρω, το δικό μου σίγουρα!
Κύριος Χοιρομέρης: Ρε Ιουλία τι θες τώρα, να τα πάρω στο κρανίο; Μου λες ότι πηδιέσαι με τον Μενέλαο; Τι είναι αυτά βαλίτσες;
Κυρία Χοιρομέρη: Αυγουστή συγγνώμη….
Κύριος Χοιρομέρης: Τί κάνεις; Τι γίνεται εδώ;
Κυρία Χοιρομέρη: Αυγουστή συγγνώμη, πρέπει να φύγω.
Κύριος Χοιρομέρης: Ρε Ιουλία σ αγαπώ μη μ’ αφήνεις χρονιάρες μέρες, Ιουλίααααααααα….]

Κυρία Χοιρομέρη: Τι γκαρίζεις παιδί μου; Τι έπαθες;
Κύριος Χοιρομέρης: Εεε;; Εχ..είδα ένα φριχτό όνειρο….
Κυρία Χοιρομέρη: Ότι τελείωσε η μερέντα;
Κύριος Χοιρομέρης: Έλα δω να σε κάνω μια αγκαλίτσα. Σ αγαπάω Ιουλία μου μη μ αφήσεις ποτέ, σε παρακαλώ.
Κυρία Χοιρομέρη: Κι εγώ σ αγαπάω μωρό μου, πολύ-πολύ. Μα τι σ έπιασε;
Κύριος Χοιρομέρης: Πες μου μ’ απατάς;
Κυρία Χοιρομέρη: Ναι με την γάστρα! Έλα ντύσου να πάω κι εγώ να δω το μοσχαράκι μην καεί, θα’ ρθουν και τα παιδιά σε λίγο για το ρεβεγιόν, σήκω!
Κύριος Χοιρομέρης: Δεν αισθάνομαι καλά, μου φέρνεις λίγη μερέντα;
Κυρία Χοιρομέρη: Θα φάμε τώρα, τι να την κάνεις τη μερέντα;
Κύριος Χοιρομέρης: Έλα φέρε μου λίγη, ένα κουταλάκι μόνο.
Κυρία Χοιρομέρη: Δεν έχουμε.
Κύριος Χοιρομέρης: Άσ’ τα σάπια και φέρε τη μερέντα λέω. Ένα βάζο πήραμε χθες.
Κυρία Χοιρομέρη: Τελείωσε λέμε.
Κύριος Χοιρομέρης: Την έβαλες στο μοσχάρι;
Κυρία Χοιρομέρη: Όχι την έβαλα στην κοιλιά μου.
Κύριος Χοιρομέρης: Τίιιιιιιιιιιιιιιιιιι; Έφαγες ένα ολόκληρο βάζο μερέντα; Τι θα κάνουμε τώρα;
Κυρία Χοιρομέρη: Τι θες να κάνουμε ρε Αυγουστή, να κάτσω να με εγχειρίσεις;
Κύριος Χοιρομέρης: Να σε εγχειρίσω όχι αλλά να σε (της κλείνει το μάτι)….ε; Θες;
Κυρία Χοιρομέρη: Σε παρακαλώ πες μου ότι δεν μου κάνεις πλάκα.
Κύριος Χοιρομέρης: Αλήθεια σου λέω, έλα μου!!
Κυρία Χοιρομέρη: Σου ρχομαιιιιιιιιιιιιιι
Κύριος Χοιρομέρης: Ωχ με τσάκισες βρε Ιουλία το πόδι σου…ωχ..Ιουλία περίμενε μου πιέζεις τα…ωχ κάτι μυρίζει καμμένο…
Κυρία Χοιρομέρη: Εγώ είμαι που μ’ έχεις ανάψει παίδαρε!
Κύριος Χοιρομέρης: Πάει το μοσχάρι!
Κυρία Χοιρομέρη: Μουουουουου………..

**********************************************************
20,19,18

Κύριος Χοιρομέρης: Ιουλία τα φώτα σβήσε, τα φώτα.
Κυρία Χοιρομέρη: Τώρα τώρα περίμενε.

17,16,15

Κύριος Χοιρομέρης: Ιουλία την πόρτα άνοιξε να φύγει ο χρόνος, την πόρτα.
Κυρία Χοιρομέρη: Την άνοιξα σκάσε πια!

14,13,12

Κύριος Χοιρομέρης: Ιουλία φέρε το ρόδι να το σπάσουμε, το ρόδι.
Κυρία Χοιρομέρη: Ποιο ρόδι;

11,10,9
Κύριος Χοιρομέρης: Το ρόδι ρε παιδί μου που έχουμε πάνω στο ψυγείο.
Κυρία Χοιρομέρη: Το έφαγα.

8,7,6

Κύριος Χοιρομέρης: Έλεος πια με την λαιμαργία σου, ευτυχώς που έκρυψα τις τράπουλες!

5,4,3

Κύριος Χοιρομέρης: Ιουλία φέρε τη σαμπάνια… τη σαμπάνια σου λέω.
Κυρία Χοιρομέρη: Αμαν ρε Αυγουστή, Φιλιππινέζα σου με κατάντησες…..την πόρτα, τα φώτα, το ρόδι τη σαμπάνια, χρόνο αλλάζω ή βάρδια;

Πάει ο παλιός ο Χρόνος ας γιορτάσουμε παιδιάααααα…..

Κυρία Χοιρομέρη: Επιτιμεί τίποτα άλλο το κύριο;
Κύριος Χοιρομέρης: Χαχαχα αμε…. (ο Αυγουστής σκύβει την φιλάει και βγάζει απ’ την τσέπη του ένα δαχτυλίδι) να με παντρευτείς!
Κυρία Χοιρομέρη: Μμμμ κυρία ντεν ξέρει, τέλει κρόνο σκεφτεί λίγκο.
Κύριος Χοιρομέρης: Τελείωνε μας κοιτάνε!
Κυρία Χοιρομέρη: Ναι αγάπη μου ναι..σνιφ κλαψ τι ωραία έκπληξη που μου έκανες μωρό μου, μ έσκισες από δώρο. Τι ωραίο δαχτυλίδι!!!
Κύριος Χοιρομέρης: Είδες; Φέρε να κόψουμε τη βασιλόπιτα τώρα άντε!
Κυρία Χοιρομέρη: Κανόνισε γιατί στο γυρίζω πίσω.
Κύριος Χοιρομέρης: Καλή χρονιά Ιουλίτσα μου.
Κυρία Χοιρομέρη: Καλή χρονιά μωρό μου!

*********************************************************

Σας είχα υποσχεθεί Χοιρομέρηδες και δεν μπορούσα να μην σας τους φέρω-και μάλιστα επετειακούς- χρονιάρες μέρες.
Θέλω να ευχηθώ σε όλους μες απ την καρδιά μου υγεία, αγάπη, ευτυχία, επιτυχίες, λεφτά, γέλια, λιγότερη γκρίνια, περισσότερη καψούρα, αλήθεια, φιλία, μαλακία ( σε συγκεκριμένες δόσεις είναι απαραίτητη!), πολύ φαί και ότι ποθεί ο καθένας ο καινούριος χρόνος να του το φέρει κυριολεκτικά στην πόρτα.
Σας ευχαριστώ μες απ την ψυχή μου για την γνωριμία μας και την παρέα που κάναμε σ αυτόν τον υπέροχο χρόνο που μου χαρίσατε όλοι σας με τα σχόλια και τον χαβαλέ σας, με στηρίξατε σε μια πολλή δύσκολη περίοδο της ζωής μου και σας είμαι ευγνώμων γι αυτό κλαψ (μάλλον περιμένω περίοδο!).

Πολλές ευχές σε όλους, να χαίρεστε τις/τους συζύγους, τις ερωμένες ή τους εραστές σας, τα παιδιά σας, τα σκυλιά σας, τα γατιά σας αλλά πιο πολύ τους εαυτούς σας!

Καλά Χριστούγεννα και Καλή Πρωτοχρονιά!!!!!!

Μη βαριέσαι, δες το ολόκληρο »

Ρόμπα γκαρνταρόμπα

Λόγω ανεργίας είχα πολλούς μήνες να ψωνίσω κι όπως καταλαβαίνετε με το που πληρώθηκα και μάλιστα χρονιάρες μέρες, ήταν σαν να με είχαν νηστική σε κελί και μόλις με έβγαλαν με πήγαν κατευθείαν στα Goody's!

Σας το ορκίζομαι προσπάθησα να φανώ εγκρατής γι αυτό αγόρασα μόνο:

1. Το All day μπουφάν



Μόλις το είδαν σπίτι άρχισαν να με κράζουν για όλη την φωτοβολίδα κρότου λάμψης που έσκασε κυριολεκτικά πάνω του κι ότι τόσο που γυαλίζει, είναι σαν να πηγαίνω στη Στανίση! Δυστυχώς κανείς δεν μπορεί να καταλάβει την χρηστική αξία αυτού του μπουφάν την οποία και θα σας αναλύσω συνοπτικά:
Είμαι στο γραφείο όπου γίνεται της φάτνης της κλεμμένης από επαρχιακή πλατεία! Πελάτες ζητάνε ότι τους κατέβει, φτιάχνω προτάσεις όπως μου κατέβουν κλπ. Ντριν χτυπάει τηλέφωνο και είναι η κουμπάρα μου "Κίρκη λέμε να πάμε Σαδομαζωνάκη απόψε θα' ρθεις;". Κοιτάζω το ρολόι μου είναι ήδη 18.00 και δεν προλαβαίνω να περάσω πρώτα απ' το σπίτι αλλά...ΤΑΝ ΤΑΝ ΤΑΝ...έχω το all day μπουφάν, πετάω και μια μάσκαρα κι έτοιμη!

2. Το t-shirt γκομενοδόκανο



Η Betty Boop είναι ο αγαπημένος μου χαρακτήρας, μετά το Hello Kitty το οποίο έχω επάνω σε όλα μου τα ρούχα κι αν υπήρχαν προφυλακτικά Hello Kitty θα τα αγόραζα κι αυτά παρόλο που δεν παίρνω καμία αντισύλληψη (μου είπαν ότι ο αυνανισμός τυφλώνει δεν γκαστρώνει, εκτός αν με κορόιδεψαν!). Αυτό λοιπόν είναι το κλασσικό t-shirt που θα φορέσει μια γκόμενα στην καφετέρια, στο μπαρ, στο σπίτι σαν πιτζάμα και κυρίως μετά από one night stand για να δείξει ότι έχει την πιτσιρίκα μέσα της, την χαλαρή ανέμελη διάθεση, την "ποιός μίλησε για δεσμεύσεις;" και την "ωχ μωρέ πώς κάνεις έτσι για έναν πήδουλο;" (εξου και το δικό-μου-πάπλωμα-είναι-για-δυο-άτομα σαν background στη φωτό!). Αν, βγαίνοντας απ το σπίτι εκείνου που γνώρισε μόλις το προηγούμενο βράδυ, αρχίζει να ξεφυλλίζει περιοδικά με εμετικούς τίτλους τύπου "Η ωραιότερη μέρα της ζωής μας" "Ο γάμος μας" "Η δεξίωσή μας" "Το κέρατό μας" είναι εντελώς συμπτωματικό. Το μπλουζάκι τη δουλειά του, την κάνει (όποια κι αν είναι τελικά αυτή!).

3. Το all day φουλάρι



Μετά το all day μπουφάν άρχισαν να κράζουν το φουλάρι-ντισκομπάλα που μου πήρε δώρο η Ελίνα η οποία μου έδειξε πως το τυλίγουν γύρω απ τον λαιμό χωρίς να πνίγονται γιατί είμαι αγοροκόριτσο και χωριάτα και μέχρι τώρα τα έδενα θηλιά, περιμένοντας να μου κλωτσήσουν το σκαμνάκι κάτω απ τα πόδια. Αντικαθιστά επάξια το all day μπουφάν το οποίο αν δεν έχω μαζί μου θα έχω το φουλάρι για να ακολουθήσω στα μπουζούκια που λέγαμε!

4. Το τζην-άνθρωπε-αγάπα-τη-φωτιά-σταμάτα

(και σ αυτή τη φωτό, επικρατεί σαν φόντο το πάπλωμα μαλλιοκούβαρα-έκανα σεξ-όλη-νύχτα!)



Τα τζην καμπάνα της δεκαετίας του '60, είναι η αδυναμία μου δυστυχώς όμως σχεδόν όλα τα μαγαζιά αυτό τον καιρό πλασάρουν σωρηδόν το στυλ cigarette-η χαρά του χεβι μεταλά κι επειδή έχω πολύ αδύνατη γάμπα και πιο μεγάλη περιφέρεια, όποτε φοράω ίσιο παντελόνι φαίνομαι ότι "ανοίγω" σαν Μυκηναικό πυθάρι! Για να μην ξανα-κράξω τα χαμηλοκάβαλα που κουμπώνουν στα γόνατα και μερικές που τα φοράνε, είναι λες και βγήκαν εκτάκτως απ την τουαλέτα με τα παντζάκια κατεβασμένα για να πάρουν κωλόχαρτο που τέλειωσε! Μόλις όμως είδα αυτό το τζην το ερωτεύτηκα κεραυνοβόλα. Μόλις το είδε η Ελίνα το ερωτεύτηκε κι αυτή κεραυνοβόλα και ευχαρίστως με έγδυνε να μου το πάρει, αν ήταν στο νούμερό της. Εύχομαι να παραμείνει στα ίδια κιλά!


5. Το φόρεμα Λιονάκη

(Αναρωτιέμαι τί κάνει το πασχαλιάτικο κοτόπουλο πάνω σ αυτή την κρεμάστρα και προσπαθώ να θυμηθώ σε ποιανού τη βάφτιση τη μοίραζαν, αλλά βαριέμαι τώρα να ξαναφωτογραφίζω να τους ζήσει!)



Επειδή όλα μου τα φορέματα είναι ξώβυζα και δεν γινόταν να πηγαίνω στους πελάτες σαν βιζιτού, αποφάσισα να πάρω ένα σοβαρό φόρεμα που θα αναδείξει την πλευρά που δεν έχω δηλαδή της σεμνής- χαμηλοβλεπούσας-καλώ-όλες-τις-κάμερες-του-Star-γιατί-εγκαταλείπω-τα-εγκόσμια! Μακάρι να είχε φερμουάρ στο στήθος να μπορώ να το ανοιγοκλείνω ανάλογα με το πόσο δύσκολος είναι ο πελάτης, αλλά ας είναι....σε περίπτωση που η πώληση δεν μου κάθεται με τίποτα, θα ανεβάζω τη φούστα. Το πολύ-πολύ να μου κάτσει το στέλεχος και να μου το στελεχώσει (αυτό θα πεί bonus επί των πωλήσεων ή καλύτερα, έλα βυζί στον τόπο σου!).

Μη βαριέσαι, δες το ολόκληρο »

Α(γ)ελοία

Δεσποινίς ετών 29.10 (σαν πίεση ακούστηκε 10 η μικρή, 29 η μεγάλη), μελαχρινή με μακριά μαλλιά ύψους 1.60, βάρους 70 κιλών με πλούσιο εσωτερικό κόσμο (μπούστο στητό 80D-ρώγα κεράσι κομπλέ!) αναζητεί καθαρόαιμο αρσενικό 32-36 ετών, μετρίου αναστήματος (οι ψηλοί με αγχώνουν) κατά προτίμηση μελαχρινό με βλέμμα-θα-σε-βάλω-κάτω-να-σου-δείξω-εγώ, για οριζόντιο ριμπάουντ με δυνατότητες εξέλιξης.

Απαραίτητη προυπόθεση να ανήκει στον αστερισμό του Λέοντος, του Ζυγού ή του Σκορπιού καθώς επίσης να είναι μόνιμος κάτοικος κέντρου και γύρω περιοχών σε ακτίνα 20 χλμ. Θα προηγηθούν οι ορφανοί, οι συχνοί θαμώνες σκυλάδικων και οι έχοντες κοιλίτσα. Αδύνατοι με κοιλιακούς φέτες ή μποντιμπιλντεράδες που έχουν καταπιεί ταυρίνη, θαλαδομίδη και όλο το χημείο του κράτους, αποκλείονται. Επάγγελμα, απολαβές, Ε9, Α.Φ.Μ., ΑΜΚΑ και εξετάσεις ούρων αδιάφορα. Φωτογραφία προαιρετική. Προυπηρεσία απαραίτητη. Μέγεθος από 18 cm και πάνω, μη διαπραγματεύσιμο. Εποχιακή ξεπέτα μέχρι να βγουν τα Χριστούγεννα, συζητήσιμη. Ομάδες ποδοσφαίρου, δεκτές. Μόνο σοβαρές προτάσεις. Πληροφορίες εντός!


Update: Σας ευχαριστώ για τα email και τις φωτογραφίες που μου στείλατε ορισμένοι. Ομολογώ πως όταν έγραφα αυτό το κείμενο για να γελάσουμε, ούτε ήθελα ούτε περίμενα τέτοια εξέλιξη! Γι' αυτό και θέλω να ξεκαθαρίσω πως αυτή η ανάρτηση έχει καθαρά χιουμοριστικό χαρακτήρα! Επειδή όμως κάνατε τον κόπο και σας ευχαριστώ, αν έχω ελεύθερες φίλες που ενδιαφέρονται θα τις προωθήσω τα αιτήματά σας κι εγώ κουμπάρα. Καλή σκοποβολή!

Μη βαριέσαι, δες το ολόκληρο »

Ο έρωτας στη φυσική του διάσειση

Όλο το καλοκαίρι έβλεπα στα τηλεοπτικά τρέιλερ ότι έρχεται το «Αγρότης μόνος ψάχνει» και φανταζόμουν κι εγώ έναν νταβραντισμένο γεωργό που σκύβει να πιρουνιάσει το δεμάτι τ' άχυρα, έναν ομορφάντρα βοσκό-στάσου-μύγδαλα, έναν μυώδη σταβλίτη με σκληρή σαν πέτρα στύση βγαλμένο απευθείας απ’ την Τσικιτίτας, την Μαριμάρ και την Χουάνα την Παρθένα....καμία σχέση! Όλοι τους ήταν σαν γαμώ τη φάρμα μου οπότε καθόλου δεν μας έπεισαν ότι τους έφταιγε η αποκέντρωση που τόσα χρόνια το είχαν ρίξει στην κτηνοβασία. Μ' αρέσει που είχαν και σλόγκαν «ο έρωτας στη φυσική του διάσταση» αντί να λένε «στην φυσική του διάσειση» γιατί για να ερωτευτείς έναν απ’ αυτούς, μια διάσειση έπρεπε να την είχες πάθει και οι ροδομάγουλοι κοιλαράδες που κλείνουν την Εθνική με το τρακτέρι και χύνουν γάλατα απ’ τις καρότσες, πιο ωραίοι είναι!

Δεν φτάνει λοιπόν που ήταν σαν γαμώ τη φάρμα μου, η παραγωγή έδωσε κι από δύο γκόμενες στον καθένα να' χουν να διαλέξουν και μάλιστα μία εξ αυτών δήλωνε μπαρόβια απ' την Αθήνα και αναρωτιόμουν τί έκανε μια τέτοια κοπέλα στα όρη στ' άγρια βουνά κι αν μπέρδεψε την πέρδικα του Famous με την μαλαπέρδικα του αγρότη παρόλο που ήταν εμφανές ποιανού το πτηνό ήταν πιο θρεμμένο! Επειδή όμως ο βλάχος είναι πονηρός κι αυτά που λέει μην τα τρως, κάθε αγρότης την είδε μαχαραγιάς και ακολούθησε το κλασσικό αντρικό ζητούμενο «κυρία στην κουζίνα-πουτάνα στο κρεβάτι» (κάτι δηλαδή από μαμά αλλά στο πιο Οιδιπόδειο!). Κριτήριο που δεν γνωρίζει ούτε καταγωγή ούτε επάγγελμα, όπερ σημαίνει ότι τη μία την είχαν να ζυμώνει, να κοσκινίζει, να ανοίγει φύλλο, να αρμέγει τη γελάδα και την άλλη απλώς για να τους την «αρμέγει»!

Βέβαια κάποιες περπατημένες που προηγουμένως είχαν πάρει και τη μισή πόλη καταγωγής τους, δεν άργησαν πολύ να καταλάβουν πως ο Πήτερ της Χάιντι, αλλού έτρωγε αλλού έπινε κι αλλού πήγαινε και το' δινε οπότε τα πήραν στο κρανίο. Έτσι ορισμένες, τους χαιρέτισαν τον πλάτανο αφού πρώτα ξεστόμισαν την συνηθισμένη δικαιολογία που χρησιμοποιούμε εμείς οι γυναίκες όταν μας έχουν χεσμένες, τύπου «Δεν ταιριάζαμε» «Δεν πιστεύω ότι θα με έκανε ευτυχισμένη» «Δεν ήταν αυτό που ήθελα» και σε πιο σκληροπυρηνικά φτυσίματα «Δεν υπήρχε χημεία» (που αν είχε στόμα αυτή η ρουφιάνα η χημεία, θα έβαζε διοξείδιο του άνθρακα στο H2O να το πιούμε όλοι να σταματήσουμε να επικαλούμαστε την πυρηνική φυσική, το «Ανθολόγιο» και το «Εμείς κι ο κόσμος»!). Οι υπόλοιπες παραδουλεύτρες, απλώς κάλεσαν κάθε αγρότη σε ένα ρομαντικό δείπνο με κεριά και κρασί όπου εμμέσως απείλησαν ότι θα φύγουν κι αυτός άρχισε να τις ικετεύει να μην το κάνουν (άμα βαριόταν τη μια τρύπα να είχε δεύτερη για καβάτζα, σαν τα ζαντολάστιχα!) και δεν ξέρω αν οι άντρες είναι αγρότες ,ανθρακωρύχοι ή νονοί της νύχτας αλλά είμαι σίγουρη ότι είναι εντελώς για τον π....τσο αφού, προκειμένου να τον ικανοποιήσουν, τσιμπάνε με ότι βλακεία τους σερβίρουμε!

Έτσι λοιπόν από την επόμενη κι όλας μέρα, ο αγρότης πήρε παραμάσκαλα γκόμενα και παραδουλεύτρα προκειμένου και οι τρείς μαζί να βολτάρουν στη βρύση στο ποτάμι, σιμά είν' η φλαμουριά. Αφού έκανε το πεντάλεπτο χατίρι στην παραδουλεύτρα να την βγάλει έξω να δει πως ζεί ο κόσμος, την παράτησε σε κάτι όχθες εκεί πέρα μπας και πέσει στα κρύα νερά, συνέλθει και πουλέψει αδιαμαρτύρητα ενώ την άλλη την έσυρε μαζί του βαθιά στο δάσος για να της απαντήσει στην ερώτηση «Γιαγιά γιατί έχεις μεγάλο στόμα;». Κάπως έτσι ο αγρότης βούτηξε στο βρακί της άλλης ενώ η παραδουλεύτρα μία που βούτηξε στη λίμνη και μία που τα μάζεψε κι έφυγε με τον καθόλου ευθυνόφοβο αγρότη, να λέει στην κάμερα πως «ήταν επιλογή της» γιατί όταν σε γράφει ο άλλος στην κληματόβεργά του, εσύ φταις που ξίνισε το Μοσχοφίλερο! Το εκνευριστικό βέβαια δεν ήταν τόσο αυτό όσο η φωνή της Χρηστίδου της παρουσιάστριας που μας περνούσε για ηλίθιους κι ακόμη και μπουνιές να έπαιζαν τα ζευγάρια μεταξύ τους, αυτή έκανε πως δεν τρέχει τίποτα και λες και αφηγούνταν το μικρό σπίτι στο λιβάδι, καμουφλάριζε το σύστριγκλο με εκφράσεις-επιπέδου «Ο Μανωλιός προσπάθησε να μεταπείσει την Αφροξιλάνθη να παραμείνει στο βοσκοτόπι» «Η Αφροξιλάνθη πήρε την απόφαση να αποχαιρετήσει τον Μανωλιό για πάντα» «Ο Μανωλιός ανέβηκε σ ένα καράβι μούτσος» κ.ο.κ.

Όπως ήταν αναμενόμενο στο τέλος οι νησιώτες διάλεξαν τις πέρκες ενώ οι βουνίσιοι τις πιο Γκολφώφατσες και τις πιο κιτσογκόμενες με την 80's λιονταρίσια περμανάντ της Samantha Fox για χτένισμα, το χρυσό σκουλαρικάκι με το κούμπωμα που σκάλωνε στην γυναικεία αλλά γοριλίσια φαβορίτα και το ίδιο καφτάνι απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ. Μάλιστα οι «φιναλίστ» πήγαν τους μπέμπηδες στις μαμάδες τους να τους συστήσουν, μη τυχόν τα πεθερικά της νύφης δεν εγκρίνουν τον ψαρά τον ξεδοντιάρη, τρία μέτρα γάιδαροι ήθελαν και γονική συναίνεση. Τώρα λοιπόν που με -μόλις- δύο μήνες εκπομπή έπεσαν τα πρώτα δαχτυλίδια, η γίδα του γείτονα κοιμάται στα σανίδια (μιας και η θητεία της τέλειωσε!). Οι δε παραδουλεύτρες που δεν είχαν την τύχη να ζευγαρώσουν ούτε με τους αγρότες ούτε με τους τράγους, θα δοκιμάσουν την τύχη τους στο καινούριο πανηλίθιο τηλεπαιχνίδι όπου η μάνα ψάχνει νύφη για τον γιο της τον ανεπρόκοπο που έφτασε 40 κι ακόμη μένει στο πατρικό του όπως οι πρωταγωνιστές στη διαφήμιση του Bravo-αυτός είναι-καφές, ώστε τα κορίτσια να επιλεχθούν κατευθείαν απ’ την πηγή του κακού. Και στα δικά μας οι αμπόλιαστες!


Πηγή εικόνας: εδώ

Μη βαριέσαι, δες το ολόκληρο »

Λευτεριά στην Σαγόνικα-όλη η αλήθεια για τις διαδηλώσεις

Έπεσε το μάτι μου στα γεγονότα και στις καταστροφές που συνέβησαν αυτές τις μέρες στη μνήμη του Αλέξη και με τα οποία γέμισαν τα μπλογκς και το facebook λέγοντας ο καθένας το μακρύ του και το κοντό του, ότι δηλαδή πάνω κάτω πίστευαν κι αυτοί που διαδήλωσαν μόνο που του μπλόγκερ του έλειπε η μολότωφ, o λοστός κι η βενζινόκολλα. Φυσικά και απ το φετινό πανηγύρι δεν έλειψαν οι γνωστοί άγνωστοι -παιδιά και συγγενείς επωνύμων-που για άλλη μια φορά συνελήφθησαν άδικα καθώς δεν συμμετείχαν στα σπασίματα και γενικά κανένας γόνος ευηπόληπτης οικογένειας δεν είναι κρυφοάναρχος, κρυφορέμπελος και γενικώς κρυφή. Απλώς πάντα εκείνη την ώρα και εντελώς συμπτωματικά βγαίνουν να ποτίσουν τα ζουμπούλια της απέναντι-βγαίνουν να δουν την Γιαδικιάρογλου που βλέπει την Παπασπύρου που βλέπει την Πετροβασίλη να γκρεμίζει τη βιτρίνα-βγάζουν τον σκύλο βόλτα κι επειδή ξεχνιούνται, περπατώντας περπατώντας βρίσκονται απ τη Φιλοθέη στα Εξάρχεια γιατί του Λαμπραντόρ του βγαίνει να χέσει μόνο μεταξύ Τοσίτσα και Καλλιδρομίου γωνία, όποτε το βολτάρεις στη Φιλοθέη στουμπώνει σαν λεμόνι με καφέ!

Ακριβώς λοιπόν εκεί που οι αντι-εξουσιαστές ανάβουν φωτιές ανάβουν κι όλα τα καιν' , αποφασίζει ο εξουσιαστής να βγει να πιεί τον καφέ του πρώτο τραπέζι πίστα στον πετροπόλεμο όπως όταν η μάνα σου σφουγγαρίζει το μπάνιο και τότε σου' ρχεται να μπεις να ξυριστείς. 15.000 τύποι με μάσκες, κράνη και τη στάση του λεωφορείου στον ώμο έτοιμη να την πετάξουν, άθελά τους διαφημίζουν την καινούρια παράσταση του Παναγιώτη Πετράκη και της Νίνας Λοτσάρη και μια πολλή καλή ιδέα που θα πρεπε να σκεφτούν σοβαρά οι διαφημιστές θα ήταν, αντί να πληρώνουν διαφημιστικό χωροχρόνο αφίσες και αφισοκολλητές, να πληρώνουν αντι-εξουσιαστές για να δείχνουν στην κάμερα το νέο τυρί Philadelfeia και το καινούριο αφρόλουτρο Le Petit Marseillais που κάνει το μωρό να μην φεύγει από την αγκαλιά σου και μάλιστα ανάμεσα σε πραγματικές φλόγες και όχι computerized όπως στην ταινία με τους τριακόσιους που το cyber δόρι πήγαινε κι ερχόταν!

Εκεί λοιπόν που οι μπάτσοι βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από τον αντιεξουσιαστή -τον οποίο για κάποιο λόγο απλά γυροφέρνουν όπως ο γάτος τη γάτα και δεν τον αγγίζουν ποτέ σαν να χει γύρω του ηλεκτροφόρα σύρματα-αποφασίζουν ότι αρκετή διάσειση έπαθαν για σήμερα αύριο πάλι και καθώς φεύγουν σκέφτονται πως κάποιον πρέπει να πάνε στο τμήμα, ντροπή να επιστρέψουν με άδεια χέρια χρονιάρες μέρες τί θα πει κι ο κόσμος. Στρίβοντας λοιπόν το στενό βλέπουν έναν τύπο με όλες τις κεραμοσκεπές των νεοκλασσικών της Πλάκας στο χέρι σαν τον Γολιάθ έτοιμος να τις αμολήσει σε καμια 20αριά αυτοκίνητα, οι μπάτσοι τον συλλαμβάνουν και μετά μαθαίνουμε δύο πληροφορίες. Πρώτον ότι ο συλληφθέν είναι γιος πολιτικού και δεύτερον ότι τα αγκονάρια τα ήθελε για μια εργασία του στην Αρχιτεκτονική γιατί πάνω απ όλα είναι σπουδαγμένος και σας παρακαλούμε θερμά να μην συνδέσετε τη μία πληροφορία με την άλλη γιατί δεν έχουν καμία απολύτως σχέση μεταξύ τους.

Το μόνο που μ έκανε να νιώσω αληθινός πολίτης αυτής της χώρας και να γουστάρω ήταν τα ελικόπτερα που πετούσαν από πάνω μου όλη νύχτα κι αυτό γιατί μου έγιναν συνειρμοί με το Next Top Model όπου στα πρώτα επεισόδια ο ελικοπτεραgής έκανε ντούπου ντούπου πάνω απ τον χώρο της οντισιόν. Κι αφού όλοι γνωρίζουμε ότι η "εκπομπή" είναι στημένη του κερατά καθώς δεν νοείται μοντέλο -και μάλιστα top-να έχει σαγόνι γεωτρύπανο και να το λένε Μόνικα αντί για Σαγόνικα, τουλάχιστον μην τους περάσουμε και για ψωμόλυσσες εξου κι η υπερπαραγωγή! Το τί κατινιά και υπαρξιακό επικρατεί σε κάθε επεισόδιο δεν λέγεται, το δε χιούμορ τους απλά δεν υπάρχει γιατί δεν έχουν. Η μόνη που έχει πλάκα είναι μία κοπέλα από την Γεωργία και τώρα που είπα Γεωργία θυμήθηκα ότι δεν καταλαβαίνω γιατί στους τίτλους αρχής δείχνουν την Ελληνική σημαία όταν οι μισές είναι από άλλες χώρες εκτός αν το κάνουμε όπως με τα εσπεριδοειδή, δηλαδή εδώ φυτρώνει το πορτοκάλι απ την Ισπανία έρχεται!

Μετά βγήκε στον Παπαδάκη ένας τύπος από τη Θεσσαλονίκη που του έκαψαν το αμάξι και ο Παπαδάκης είπε πως ακόμη κι αν το αμάξι σου είναι ασφαλισμένο για φωτιά, δεν σε καλύπτει η ασφαλιστική διότι μια τέτοια ενέργεια θεωρείται κακόβουλη πράξη (λες και υπάρχει πυρκαγιά καλόβολη!) εκτός αν εκείνη τη στιγμή περνούσε από δίπλα, παιδί πολιτικού-ηθοποιού-μπουζουξή κι έκανε την πρακτική του στην πυρόσβεση στο οποίο Σώμα εννοείται ότι μπήκε με το αξιοκρατικό σύστημα του ΑΣΕΠ, συντομογραφία που προκύπτει από τις λέξεις "Από Σπόντα Είμαι Πυροσβέστης"! Όποιος σήμερα ασφαλίζεται για πράγματα πλην των πολύ βασικών είναι μεγάλος μαλάκας. Όποιος σήμερα ασφαλίζει τους άλλους για πράγματα πλέον των πολύ βασικών, να μας πεί πως το κάνει!

Update: Χρόνια πολλά στις Άννες και να χαίρονται την γιορτή τους. Από το πρωί όλες μα όλες οι εκπομπές παίζουν την "Αννούλα του χιονιά" και τον Καλογιάννη που ένα τραγούδι έβγαλε κι αυτός και βρυκολάκιασε σαν τον George Michael. Κάνω υπομονή και σας στέλνω τις ευχές μου!

Μη βαριέσαι, δες το ολόκληρο »